ALEVİ BEKTAŞİ FEDERASYONU

Sokullu Mehmet Paşa Caddesi İğde Sokak No: 24  Dikmen  – Ankara

Tel: 0312 480 15 55 Faks: 0312 480 15 75

E-mail : alevifederasyonu@gmail.com

Web : www.alevifederasyonu.com

 

                                                                                                                                                                              13 Ekim 2008

 

Alevi-Bektaşi Kurum Başkanlıklarına,

 

 Değerli Dostlarımız,

 

Biz Aleviler bu toprakların bir gerçeğiyiz.

Bin yıllardır bu topraklardayız.

İnsanı, insan olduğu nedeniyle sevmeye yeter neden kabul ediyoruz. Onur, gurur, sevinç duyacağımız bir inancın, kültürün, yaşam tarzının, anlayışın, yolun mensuplarıyız. Yüzyıllar boyunca kimsenin tavuğuna “kış” demiş değiliz. Kimseyi incitmiş değil, ama hep incitilmişiz.

Ama bu hep böyle mi devam etmeli?...

Zorunlu Din Dersleri uygulaması çerçevesinde çocuklarımızın asimile edilmesi sürmeli mi?...

Cem ve Kültür evlerimiz hep gecekondu statüsünde mi kalmalı?...

Alevi köylerine cami yapılarak Sünni imamların tayin edilmesi hâlâ devam mı etmeli?...

İnkar, yok sayma, görmezden gelme politikaları artık sona ermemeli mi?...

Ve diğer itirazlarımız…

Her birimiz bulunduğumuz yerden, tüm bu itirazlarımızı ve istemlerimizi çeşitli yöntemlerle yıllardır dillendiriyoruz. Alabildiğimiz hiçbir somut sonuç yoktur. İktidarda hangi parti olursa olsun verdikleri tek yanıt, sadece demagojiden  ibadettir ne yazık ki… AKP’nin “Alevi Açılımı” söylemi ise bir piyes seremonisi  ile sonuçlanmıştır. Onlar kendine demokrat, kendine özgürlükçü, kendine vicdan sahibi.

Her birimizin yakından izlediğim tüm bu olumsuz gelişmelere “dur” diyebilmek için, yasaların bize verebildiği haklarımızı sonuna kadar kullanmaktan başka yapabileceğimiz bir şey yoktur.

Bu çerçevede Federasyonumuz, 7-8-9 Kasım 2008 tarihlerinde; Ordu, İstanbul, Balıkesir, İzmir, Antalya Adana ve Adıyaman’dan başlayıp (Yol Boyunca Nehirler Gibi Büyüyerek)  9 Kasım 2008 tarihinde Ankara’da  buluşacağımız Büyük Alevi Yürüyüşü’nü düzenlemeyi kararlaştırmıştır. Bu yürüyüşün ana teması; “Ayrımcılığa Karşı Eşit Yurttaşlık Hakkı” dır.

                      Bu yürüyüşte musahiplerimiz ve yol arkadaşlarımızla birlikte olmayı arzu ediyoruz.

                      Elinizi elimizden, gücünüzü gücümüzden, sesinizi sesimizden esirgemeyin.

                      Gelin Canlar Bir Olalım.

                                                                                                                  

 Ali BALKIZ     ABF    Genel Başkanı

 

 

9 KASIM ALEVİ YÜRÜYÜŞÜ HATIRLATACAK: ALEVİ SORUNU VE GERÇEĞİ ÜSTÜ KAPATILACAK KADAR KOLAY DEĞİL

 

Turan Eser

 

Alevi sorunu ve Alevi gerçeği ülkenin gözü önünde duruyor ve çözüm bekliyor. Alevi sorununu tanıma ve Alevi gerçeğini anlama zamanı gelmiştir. Ancak bilinmelidir ki, bu güne kadar sorunun yaratıcısı olan resmi görüş ve onun etrafında dönen sözde laikçi kesim olan ittihatçı siyasi odaklar ve yine resmi görüşün imkanları ile büyüyen ve kollanan tarikatçı siyaset ekseninde besleneler, Alevilerin derdine deva olmayacaktır. Çözüm değil, sorunun devam ettirilmesinde yana olacaklardır.  Her iki kesiminde Alevi sorununda köklü bir çözüme sıcak bakmayacakları biliniyor. Dolaysıyla artık çözüm beklemek yerine, Alevilerin demokratik mücadele alanlarını genişletmesi ve eşit haklar eksenindeki bir mücadeleyi alanlarda toplumsallaştırması kaçınılmaz hale gelmiştir.

 

9 Kasım’da ABF’nin öncülüğünde, Aleviler dört koldan Ankara’ya yürüyücektir. Yürüyüşün talebi açık ve net; Aleviler yıllardır, doğduğu, vatandaşı olduğu, vergisini ödediği ve tüm yurttşalık haklarını eksiksiz yerine getirdiği bu topraklarda ayrımsız, dışlanmadan, asimilasyona tabi tutulmadan, kendi kültürel kimlikleriyle özgürce, eşit koşullarda ve barış içinde yaşamak istiyor. Bunun da olmazsa olmaz gereği olarak, din, vicdan ve inanç özgürlüğü ekseninde hukuksal ve demokratik değişim istiyor.  

 

Aleviler sorunlarını tüm toplumsal kesimlere duyurmak ve onları Türkiye’nin demokratikleşmesine katkı sunan Alevi mücadelesine, siyasi, hukuksal ve demokratik eksenindeki, Alevi hareketinin çözüm önerilerine kazanmak istiyor. Çünkü yukarıda ifade edilen, Türk siyaset sisteminin her iki Ortodoks (İttihatçı ve Tarikatçı) kesiminde Alevi soruna ilişkin köklü ve demokratik çözüm önerisi yoktur. Tek gösterdikleri “çözüm yolları” ise, “baştan sağma”, “oyalama” ve seçimlerde Alevilerin oyunu almaya endeksli “gönül alma” ile sınırlı bir yaklaşımın ötesine geçilmemiştir. Aleviler tarafından yıllardır dile getirilen ve Türkiye’nin demokratikleşme sürecine önemli katkı koyacak olan talepleri ve önermeleri dikkate alınmadı. Aslında siyasi iktidarlar Alevi hareketinin yıllardır gündeme taşıdığı çözüm yaklaşımlarını, demokrasi ve hukuk ekseninde üretmek yerine, yoksayarak tüketmiştir.  Neydi bu talep ve çözümler?

 

MEVCUT DİN-DEVLET İLİŞKİSİYLE, ALEVİ SORUNUNUN ÇÖZÜMÜ YOLUNDA İLERLEME OLMAZ.

Aleviler, Türkiye’de sorunlu olan devlet ve din ilişkisinin yeniden tanımlanması gerektiğini ifade ediyor ve bunun tartışılmasını önemli bir talep olarak gündeme taşıyor. Çünkü devletin tekçi yapısı üzerinde oluşan resmi politikalar, siyasi iktidarların kırmızı çizgilerini oluşturmaktadır. Yani, Aleviler, devletin dinsizleşmesi ve asli kimliği olan demokratik, laik, sosyal ve hukuk devleti karekterine kavuşmasını önerirken, siyasi iktidarların kırmızı çizgisi, Sünni-Hanefi inancını resmen korumayı ve devlet dini olarak kollamayı zorunlu olarak görmeye devam ediyor.

 

Laikliğin evrensel ilkeleri yerine, teokratik devlet karekterine uygun politikalarla, belli bir inancın devletleştirilmesi ve resmi politikalarla kamusal alanın hizmeti haline getirilmesi, demokratik olmayan bir yaklaşımdır. Din, vicda ve inanç özgürlüğü, devlet politikası açısından özel alana ait olarak görülmelidir. Türkiye ile İran’ı birbirinden ayıran temel özellik buradadır. Türkiye kendisini “laik devlet” olarak tanımlarken, açıktan “cumhuriyet rejimini” benimsemekte ve İran ise kendisini “din devleti” olarak tanımlayarak, “teokratik rejimi” benimsemektedir. Dolaysıyla Türkiye’nin kendisini İran’dan ayıran din ve devlet ilişkisini, laiklik ve cumhuriyet açısından yeniden tanımlamak ve düzenlemek zorundadır.

 

Yani laik devletlerde eğitim kurumları, sağlık kurumları, enerji ve iletişim kurumları değil, kamusal hizmet veren tüm dini kurumlar özelleştirilmelidir. Yani din/inanç, ait olduğu yere, yani vicdana bırakılmalıdır. Devlet elini vatandaşın vicdanından çekmelidir. Dini devletleştirmek anti laik bir yaklaşımdır. Din, vicdan ve inanç özgürlüğünü hukuksal olarak güvence altına almak ve tanımak başka bir şey, bir inancı devletleştirmek başka bir şeydir.

 

EŞİTLİK Mİ? HANİ NERDE?

T.C. Anayasası'nın 10. maddesi  "Herkes, dil, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetmeksizin kanun önünde eşittir. Hiçbir kişiye, aileye, zümreye veya sınıfa imtiyaz tanınamaz. Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun olarak hareket etmek zorundadırlar." diyor.  Bunu buyuran Anayasa. Yani Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının yaşadığı ortak hukuksal zemin. Soru şu; Madem öyle, bir çok toplumsal kesim, bu anayasal hakkın kullanılmasında insanlar eşit değil. Hata kimde? Bu ülkeyi yönetenlerde mi, yoksa eşitlik hakkı talep edenlerde mi? Anayasa’nın bu hükmü tüm Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları için geçerli ise, acaba vatandaşlık haklarını kullanmak isteyen Alevi yurttaşları, neden “övey vatandaş” ya da “öteki” gibi karşılanmaktadır.

 

Eğer Alevi yurttaşı, inançsal kimliğinde dolayı, ibadet yerini cemevi olarak tanımlıyor ise,  yürütmenin ve yargının iradesi “kanun önünde eşitlik ilkesine uygun olarak hareket etmek zorundadırlar” hükmünü neden tersten yorumlamak zorunda kalırlar. Acaba resmi ideolojinin ilkeleri, “hukukun üstünlüğü”nde daha mı üstündedir?

 

Alevilerin, şiddetten arındırılmış, ayrımcılığın ve dışlanmanın olmadığı demokratik bir Türkiye’de, herkesin kimlikleri ile özgürce yaşama hakkını içeren taleplerini dahi “ayrımcılık” olarak gören bir resmi söylemin, “eşitlik” nutuklarına inanması, herhalde beklenemez.

 

Alevi toplumunun kültürel ve inançsal pratikleri üzerindeki belirgin farklılıkları, bu süreçte ideolik tercihten dolayı göz önünde bulundurulmadı. Dolaysıyla Aleviler, Selcukludan günümüze kadar genellikle “eşit haklar”dan yararlanma süreçlerinde farklı tecrübe edindiler. Resmi görüş, Alevilerin, eşit haklar talebini “ötekiler” olarak değerlendirdi. Seçim kampanyalarında ve Alevilerin kitlesel etkinliklerinde “Alevilerin bir ülkenin birinci sınıf vatandaşıdır” “Aleviler bu ülkenin asli kurucu unsurudur” diyenler, söz konusu Alevilerin eşit haklar talebi olunca, ötekileştiriliyordu. Bu zihniyette bir değişim olmadığı gibi, Alevilerin gündelik yaşamında karşılaştıklar olaylar ve yaşamdan edindikleri acı tecrübeler, kendilerine dönük hak ihlallerinin, asimilasyonun ve dışlanmanın yoğunlaştığını göstermektedir. Siyasi iktidarlar, resmi ideolojinin uygulayıcısı konumu itibariyle Alevi sorununa seçim dönemlerinde sahte vaatleri dışında, hiç bir zaman ilgi göstermemiştir.  Alevileri bir toplumsal taraf olarak ciddiye almamışlardır.

 

SİYASİ İKTİDARLAR KİMLİK ÜZERİNDEN DEĞİL, YURTTAŞLIK ÜZERİNDEN İLİŞKİ KURMALIDIR.

Türkiye’de siyasi iktidarların vatandaşı ile kurduğu ilişki resmi vatandaş kimliği üzerinden gerçekleşiyor. Bu protip ve resmi kimlik Türk İslam Sentezi ile tarif edilmiştir. Yani devlet vatandaşı ile Sünnilik kimliği üzerinden ilişki kuruyor. Nüfus cüzdanına “İslam” yazıyor. “Nüfusun %99’u müslümandır” diyerek resmi ezberi ile ilişki kuruyor. Devlet okulda sünnlik üzerinde eğitim veriyor. Zorunlu din dersleri ile resmi dini kimlik oluşturuyor ve tanımlıyor. Alevilik devletin tanımladığı resmi ve prototip vatandaş kimliğinin dışında duruyor. Gayri Müslimler de öyle. 

 

Gerek devlet, gerekse siyasi iktidarlar, yurrtaşıyla kurduğu ilişki, vatandaşlık ya da vatandaşın alt kimliği üzerinden değil, sadece kendisinin zorla giydirmeye çalıştığı resmi dinsel kimlik üzerinden gerçekleşiyor. Devlet ile vatandaşın arasındaki iletişim pin kodu resmi Sünniliktir.  Yani Türkiye’de vatandaşlık kimliği problemlidir.

 

Yani devletin ve siyasi iktidarların vatandaşlık kimliği ile, yurttaşın içinde yaşadığı gerçek kimliğiyle barışık değildir. Sünnilik  kimliği farklı kimlikleri inkar eden ya da asimilasyona tabi tutan bir devletin resmi kimliğine dönüşüreken, Alevilik ve Aleviler devletin asimilasyon ve inkar adresinde ikamet ettirilmeye çalışıldı.

 

Cumhuriyet’in bu yaklaşımı, Sünniliği kamusal alanda ve resmi eksende kollanırken, Alevilik kimliği kamusal alana yabancılaştırılmış, inkar edilmiş ve sistemin dışına itmiştir. Alevilik yok sayılmıştır.

 

Aleviler hak talebi ile kendini toplumsal yaşamda belirgin hale getirince de, cumhuriyet Alevileri giderek “laik ve Türk”  ve “laik ve Sünni”   kalıbı içine sokmaya ve Alevilere uygun elbise dikmek için terzilik yapmaya çalışmıştır.  Cumhuriyet rejimi boyunca, tüm siyasi iktidarlar, Türk İslam Sentezi eksenin tekçikliği ve köktendinci bağnazlığı koruyarak, bunların ekeonomik, siyasi ve toplumsal güç olmasının zemini sağlamıştır.

 

Alevilerin karşı karşıya olduklara onca hak İhlalleri orta yerde dururken, siyasi odakların koruyup ve kolladığı güçler bugün, Türkiye için ciddi bir tehdit olmaya başlamıştır. Aleviler 9 Kasım’da, Ankara’dan Türkiye’ye ve en önemlisi tüm siyasi merkezlere, onların adresi TBMM’ne mesaj gönderecektir. Mesajda “Alevilere yönelik asimilasyonu durdurun”  denilecektir. “Bizler çok kültürlü bir ülkede kendimizi daha mutlu hissedeceğiz, işte bu nedenle tektipleştirme dayatamasında vazgeçin” talebinde bulunacaktır.  Aleviler herkse bir hatırlatma bulunacaktır; Osmanlının Şeyh-ül İslamlı döneminde 10 bin cami varken, laik Türkiye Cumhuriyetin, Diyanetli döneminde 100 bin cami, 100 bin imam, 6 milyar dolar din bütçesiye çağdaşlık yoluna girilemeyeceğini ifade edecektir. Yüzbinlerce öğretmen ve okul açığı varken, binlerce doktor ve hastane eksikliği varken, yurtdışında 5 bin dini misyoner göndermek, milyonlarca dini kitap ve dergi bastırarak, 7 bin 360 Kuran kursu açarak bilimsel ve aydınlık bir Türkiye özleminin gerçekleşmeyeceğini duyuracaktır.

 

ALEVİLER ÇÖZÜMÜN ADRESİ OLARAK KENDİLERİNİ GÖSTERİYOR.

Siyasi iktidarlar, devlet içi din yaklaşımlarına güvenerek, Alevileri önce yoksayma ve imha, sonra asimilasyon ve sünnileştirme çabaları, kendileri için de bir çözüm olmadı. Sonra Laikliğin evrensel ilke ve değerlerine aykırı çabalarına, Aleviler sıcak bakmadı. Kısacası, devletin resmi asimilasyon, inkar ve ihmal politikaları sonuç vermedi.

 

Bunlar karşısında Alevilerin örgütlü gücünün sosyal, hukuksal, örgütsel ve toplumsal baskısı uluslararası ölçekte artmaya başladı. Alevilerin lobi çalışmaları sonucu, AB ilerleme raporları, Türkiye’den Kopenhag Siyasi kriterlerine uygun değişim beklediğini ifade etmeye başladı. Din, vicdan ve inanç özgürlüğü hususunda Türkiye’nin sınıfta kaldığını her yıl hatırlatıyor ve Aleviler ile birlikte diğer inanç gruplarına yapılan ayrımcılığı eleştiriyor.

 

Şimdi Alevi hareketi, asırlardır süregelen öğretisinin ulu önderlerinin haksızlıklar karşısındaki duruşunu 21. yüzyıla tercüme ediyor ve Alevi aydınlanmasını ve tecrübelerini güncelleştiriyor. Çözüm Alevi değerlerinde ve öğretisinde mevcuttur. Siyaset kurumlarını, Anadolunun pirlerine, rehberlerine ve ozanlarına kulak vermesini öneriyoruz. Pir Sultan’I, Hace Bektaşi Veli’yi, Nesimi’yi, Yunus’u ve diğer bir çok bilge insanları okumadan, anlmadan çözüm bulmak zordur. Şimdi siyaseti akılla, insanla ve Alevi değerleriyle buluşturma zamanıdır. Şimdi Türkiye’yi hukukla, demokrasiyle ve laiklikle buluşturma zamanıdır.  Çünkü bu buluşma gerçekleşmeden:

 

 

Eğer 2008- 2009 yılında Alevi sorununda çözüm olmazsa, Aleviler üzerindeki süregelen baskılara hak verilmiş olacaktır. Yani “Aleviler Sivas’ta yakılırsınız, Gazi’de kurşunlanırsınız, toplumda aşağılanırsınız, devlet görevinde üst düzeyde çalışamazsınız, ramazan orucu tutmuyorsunuz diye dayak yersiniz, “mum söndü” iftiralarına maruz kalırsınız, çocuklarınız zorunlu din dersleri ile asimilasyona tabii tutulur, vergileriniz size saldırı ve iftira olarak geri döner.”denilmeye devam edecektir.

 

İşte bu nedenle 9 Kasım buna dur demek için atılan adımlardan biridir. Dün Köln-Dom kilisesi önündeki 50 bin can, bu yıl Madımak önündeki 50 bin can bu gidişe dur demek için mesajını vermeye başlamıştı.

 

Şimdi 9 Kasım’da, Aleviler ABF’nin öncülüğünde siyasetin Başkenti Ankara’da, Aleviler için çözüm çağrısı yapacak, tüm güçleriyle ve birlikye,

 

ŞİMDİ ÖTEKİ, AYRIMCILIK VE ÇATIŞMA DEĞİL, EŞİT KOŞULLARDA BİRARADA YAŞAM ÜRETELİM,

 

diye haykıracaktır.

 

Biz Aleviler, siyasi iktidarların becerikli oldukları konunun başında sorunlarını üstünü örtmek olduğunu iyi bilenlerdeniz. Bu nedenle “üstünü kapatmayın, çözün” diyoruz. Çünkü üstünü kapatmak çözüm değil, 1000 yıldır üstünü kapatamadığınız Alevi gerçeğiyle yüzleşmenizin zamanı gelmiştir. Hukuk, üsttekilerini kollama ve altakilerini yoklamak için değildir. Eşit hakları herkes için dağıtmak ve yaşatmak için vardır. Bu nedenle Alevilerin eşit haklardan yararlanması için derhal, TBMM’de, tüm partilerin eşit şekilde temsil edildiği ve Aleviler adına başta ABF ve AABK’nında içinde yer aldığı bir komisyon kurulmalıdır.

 

 

--------------------------------------

 

Aydınlardan Alevi çağrısı

İSTANBUL Milliyet




Sanatçı, yazar, akademisyen, gazeteci ve hukukçuların da aralarında bulunduğu bir grup aydın, bir bildiri yayımlayarak, "Aleviliğe yönelik asimilasyoncu uygulama ve anlayışa son verilmesi" çağrısında bulundu


Aralarında Yaşar Kemal, Adalet Ağaoğlu, Mihri Belli, Edip Akbayram, Eşber Yağmurdereli ve Fazıl Say'ın da bulunduğu 151 aydının imzaladığı bildiride, "Özgürlükten, eşitlikten, çoğulcu bir toplumsal yapıdan, gerçek bir laiklikten, toplumsal barıştan yana, ayrımcılığa karşı eşit yurttaşlık hakkını savunan bizler;

Yürüyüşe destek

Aleviliğe yönelik asimilasyoncu uygulama ve anlayışa son verilmesini, zorunlu din dersine ilişkin verilen yargı kararlarının derhal uygulanmasını, devletin elini dinden çekmesini, tüm inançlar ve ibadet mekânları karşısında eşit bir mesafede durmasını, Alevi köylerine zorla cami yapılması ve imam atamalarına son verilmesini, el konulmuş Alevi inanç yerlerinin geri verilmesini istiyoruz" denildi.
Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın son dönemlerde tekrar gündeme getirdiği "Tek devlet, tek millet ve tek vatan" söylemine de atıfta bulunulan bildiride şu ifadelere yer verildi:
"'Eşit yurttaşlık' ilkesinin yaşama geçirilmesini, günümüzde geçerliliğini yitirmiş 'tek dil', 'tek din' ve 'tek ırk' anlayışlarından vazgeçilerek çok kültürlülüğün ve çeşitliliğin, zenginliğimiz olduğunun kabul edilmesini, yeni sivil ve demokratik bir anayasanın oluşturulmasını istiyoruz."
Aydınlar ayrıca bildiride, Alevi Bektaşi Federasyonu'nun, "Ayrımcılığa Karşı Eşit Yurttaşlık Hakkı" sloganıyla 7-8-9 Kasım 2008 tarihlerinde ülke çapında başlatacağı "Büyük Alevi Yürüyüşü"ne destek vereceklerini dile getirdi.

İŞTE BİLDİRİYE İMZA ATANLARIN TAM LİSTESİ

ABDULLAH AYDIN- Yazar
ABDÜLKERİM AVCIOĞLU
ABUZER PALALI
ADALET AĞAOĞLU- Yazar
ADNAN BOSTANCIOĞLU- Yazar
ADNAN CAYMAZ- Yazar
AHMET ÇAKMAK- Profesör
AHMET ERHAN- Şair
AHMET HAKAN-Gazeteci
AHMET TELLİ- Şair
AHMET TULGAR- Yazar
AHMET ÜMİT- Yazar
ALAATTİN US- Sanatçı
ALİ MURAT İRAT-Yardımcı Doçent
ALİ YILDIRIM- Yazar


ASLI ERDOĞAN- Yazar
AYHAN YALÇINKAYA-Doçent
AYDIN ÇUBUKÇU- Yazar
AYDIN ŞİMŞEK- Şair
AYŞEGÜL DEVECİOĞLU- Yazar
AYTAÇ ARMAN- Sanatçı
AZİZ ÇELİK- Yazar
BAHATTİN GÜNEL
BERAT GÜNÇIKAN-Gazeteci
BERRİN SULARİ-Sanatçı

BURHAN ŞENATALAR-Profesör
BÜŞRA ERŞANLI- Profesör
CAFER ÖKTEM
CAHİT BERKAY- Sanatçı

CELAL BAŞLANGIÇ- Gazeteci
CELALETTİN CAN
CELAL YILDIRIM- Doktor

CEZMİ ERSÖZ- Yazar
DURSUN BULUT
DOĞAN TILIÇ- Gazeteci
EDİP AKBAYRAM- Sanatçı
ENİS SAKIZLI
ERBİL TUŞALP- Gazeteci
ERDOĞAN AYDIN- Yazar
EREN AYSAN-Dramaturg, Şair

EROL KATIRCIOĞLU-Profesör
EŞBER YAĞMURDERELİ- Avukat
FAHRİ ARAL
FAHRİ ÖZDEMİR- Yayıncı
FATOŞ GÜNEY
FAZIL SAY- Sanatçı
FEHMİ YAŞAR- Yönetmen
FERHAT TUNÇ-Sanatçı
FİKRET BAŞKAYA-Yazar
FİKRİ SAĞLAR-Yazar
GİZEM ERKAN-Yazar
GÜLTEN KAYA
GÜRAY ÖZ-Yazar
HALİL ERGÜN- Sanatçı
HANDAN İPEKÇİ-Yönetmen

HASAN ATAOL
HASAN KAPIKIRAN
HASAN SALTIK-Yapımcı
HAYDAR ERGÜLEN-Şair

HÜSEYİN ATABAŞ-Şair
HÜSEYİN KUZU-Senarist
IŞIL ÖZGENTÜRK-Yazar
İBRAHİM KABOĞLU- Profesör
İDRİS AYDIN-Yazar
İLKNUR BİROL-Avukat
İPEK ÇALIŞLAR-Yazar
İSMET DEMİRDÖĞEN-Gazeteci
KEMAL BİNGÖLLÜ-Avukat
LEMAN SAM-Sanatçı

MAHMUT TEMİZYÜREK-Şair
MASİS KÜRKÇÜGİL-Yazar
MAZLUM ÇİMEN-Sanatçı
MEHMET ALİ ALABORA- Sanatçı
MEHMET BEKAROĞLU-Profesör
MEHMET ÖZER-Sanatçı
MEHMET TÜM
MELİH PEKDEMİR-Yazar
MELİKE DEMİRAĞ- Sanatçı
MENDERES SAMANCILAR- Sanatçı

METİN GÜVEN- Şair
METİN ÖZUĞURLU- Doçent
METİN ÜSTÜNDAĞ- Karikatürist
METİN PEKER-Karikatürist
MİHRİ BELLİ
MİTHAT SANCAR- Profesör
MUAMMER KESKİN
MUAMMER KETENÇOĞLU-Sanatçı
MUSTAFA ALABORA-Sanatçı
MUSTAFA ŞEN-Doçent
MÜGE CANER-Öğretim Görevlisi
MÜSLİM ÇELİK-Şair
NAZIM ALPMAN- Yazar
NEBİL ÖZGENTÜRK- Gazeteci
NECMETTİN ÇOBANOĞLU- Sanatçı
NECMETTİN SALAZ-
NEJDET SARAÇ-Yazar
NEŞE AKKUŞ
NEŞE YAŞİN- Şair
NEVZAT KARAKIŞ-Sanatçı
NİHAT BEHRAM-Şair
NİMET TANRIKULU
OĞUZ KAAN SALICI
OĞUZHAN MÜFTÜOĞLU- Yazar
ONUR AKIN- Sanatçı
ORHAN ALKAYA-Şair
OSMAN YILMAZ
ÖMER TÜRKEŞ-Yazar
ÖZCAN ALPER- Yönetmen
ÖZGEN SEÇKİN-Yazar

RAGIP DURAN- Gazeteci
RAGIP ZARAKOLU- Yayıncı
REİS ÇELİK- Yönetmen
RIDVAN AKAR- Gazeteci
RUHİ KOÇ- Doktor
RUTKAY AZİZ- Sanatçı
SABAHAT AKKİRAZ- Sanatçı
SALİM TURGUT-Gazeteci
SALMAN KAYA
SELÇUK POLAT-Yazar
SELMA AĞABEYOĞLU-Şair
SEMİR ASLANYÜREK- Yönetmen
SEVİM BELLİ
SEZAİ SARIOĞLU-Şair
SIRRI SÜREYYA ÖNDER- Yönetmen
SİBEL ÖZBUDUN-Yazar
SUAVİ- Sanatçı
SUZAN SAMANCI-Yazar
SÜHA TUĞTEPE- Şair
SÜLEYMAN ARSLAN- Mimar
ŞERDİL ODABAŞI-Avukat
ŞÜKRÜ CEYHAN-Doktor
ŞÜKRÜ ERBAŞ- Şair
TAHSİN YEŞİLDERE-Profesör
TARIK CANER

TEMEL DEMİRER-Yazar
TEVFİK TAŞ-Yazar
TURAN ALICI- Sanatçı
UĞUR YAĞMURDERELİ-Mimar
VEDAT SAKMAN-Sanatçı
VEDAT TÜRKALİ- Yazar
VEDAT ÜLGER-Yazar
YALÇIN YUSUFOĞLU- Yazar
YASEMİN GÖKSU- Sanatçı
YAŞAR KEMAL- Yazar
YAVUZ BİNGÖL- Sanatçı
YELDA REYNAULD KAYMAKÇI-Sanatçı
YILMAZ DEMİRAL-Sanatçı
YÜKSEL IŞIK-Yazar
ZEKİ COŞKUN -Gazeteci
ZERRİN TAŞPINAR- Yazar
ZEYNEP ALTIOK